تحلیل رابطه بین گستره روابط اجتماعی و عمق صمیمیت: عاملی تعیین کننده در پایداری تعاملات در عصر دیجیتال

این پژوهش به بررسی رابطه پیچیده میان گستردگی شبکه روابط اجتماعی فرد (تعداد افراد آشنا و ارتباطات سطحی) و عمق صمیمیت (کیفیت و نزدیکی عاطفی روابط) و تاثیر متغیر ترکیبی این دو بر پایداری و تداوم روابط در محیط اجتماعی معاصر می پردازد. با توجه به نفوذ فناوری های دیجیتال، مرز بین روابط کمی و کیفی کمرنگ شده است. در این مقاله، با استفاده از روش تحقیق ترکیبی (رویکرد اکتشافی-تاییدی)، فرضیه هایی در مورد اینکه آیا صمیمیت عمیق می تواند کمبود وسعت شبکه را جبران کند یا خیر، آزمون می شود. یافته ها نشان می دهند که در حالی که گستردگی شبکه، دسترسی به منابع حمایتی اولیه و فرصت ها را افزایش می دهد، صمیمیت بالا عاملی حیاتی و قوی تر در پیش بینی تداوم رابطه در بلندمدت است.

کلیدواژه ها:

روابط اجتماعی ، صمیمیت ، تداوم رابطه ، عصر دیجیتال ، شبکه های اجتماعی ، سرمایه اجتماعی