بررسی رابطه بین سرمایه اجتماعی با شیوه های مدیریت منابع انسانی دانشی در ادارات آموزش و پرورش غرب استان مازندران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سرمایه اجتماعی و شیوه های مدیریت منابع انسانی دانشی در ادارات آموزش و پرورش غرب استان مازندران انجام شده است. سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی توسعه سازمانی، نقش مهمی در شکل گیری ارتباطات موثر، افزایش اعتماد متقابل و تقویت همکاری های درون سازمانی ایفا می کند. در عصر دانش محور کنونی، مدیریت منابع انسانی دانشی که بر شناسایی، توسعه، به کارگیری و حفظ سرمایه انسانی متخصص متمرکز است، نیازمند بهره گیری از ساختارها و شبکه های اجتماعی قوی درون سازمان است تا زمینه تبادل موثر دانش و تجربه میان کارکنان فراهم گردد. یافته های پژوهش نشان داد که بین ابعاد مختلف سرمایه اجتماعی شامل سرمایه رابطه ای، سرمایه ساختاری و سرمایه انسانی با مولفه های مدیریت منابع انسانی دانشی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. بعد رابطه ای با مولفه هایی همچون اعتماد، صداقت، مشارکت های اجتماعی و تعهدات حرفه ای بیشترین تاثیر را بر بهبود تعاملات انسانی و افزایش تمایل به اشتراک دانش در میان کارکنان داشت. در عین حال، سرمایه ساختاری از طریق شبکه های ارتباطی و سرمایه های نهادی به تسهیل جریان اطلاعات سازمانی و پشتیبانی از فرآیندهای تصمیم گیری کمک شایانی نمود. نتایج تحقیق نشان می دهد که تقویت سرمایه اجتماعی می تواند به عنوان عامل راهبردی در بهبود شیوه های مدیریت منابع انسانی دانشی مورد استفاده قرار گیرد. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدیران آموزش و پرورش با تمرکز بر ارتقای سرمایه انسانی از طریق آموزش های مشارکتی، ایجاد بسترهای اعتماد سازمانی، توسعه شبکه های ارتباطی میان کارکنان و نهادینه سازی فرهنگ یادگیری جمعی، زمینه بهره وری بیشتر دانش سازمانی را فراهم سازند. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که پیوند پویا میان سرمایه اجتماعی و مدیریت دانشی می تواند عاملی کلیدی در بهبود عملکرد سازمانی و افزایش سرمایه فکری در نهادهای آموزشی محسوب شود.