اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر مهارت های اجتماعی کودکان پیش دبستانی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر مهارت های اجتماعی کودکان پیش دبستانی بود. با توجه به نقش حیاتی مهارت های اجتماعی در سازگاری، تعامل موثر و موفقیت تحصیلی و بین فردی کودکان، تقویت این مهارت ها در سال های اولیه زندگی اهمیت زیادی دارد. این مطالعه از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل مادران کودکان پیش دبستانی منطقه ۶ شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود. از میان جامعه آماری، تعداد ۳۰ نفر از مادران به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگذاری شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون (۱۹۸۳) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای در برنامه آموزش فرزندپروری مثبت ساندرز (Triple P) شرکت کردند؛ در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، میانگین نمرات مهارت های اجتماعی کودکان در گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل است؛ بنابراین آموزش فرزندپروری مثبت موجب بهبود مهارت های اجتماعی کودکان پیش دبستانی می شود. بر اساس این یافته ها، به کارگیری برنامه های آموزش والدین به ویژه در مراکز پیش دبستانی می تواند رویکردی کارآمد برای ارتقای تعاملات اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری کودکان باشد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری مثبت ، مهارت های اجتماعی ، کودکان پیش دبستانی