بررسی هماهنگی درونی آیات قرآن پیرامون پاداش الهی به پیروان ادیان دیگر با تکیه بر آرای مفسران فریقین محفوظ الله قدرت

پژوهش حاضر به بررسی این پرسش می پردازد که آیا آیات قرآن کریم در مسئله پاداش الهی (ماجوریت) پیروان سایر ادیان، دارای تناقض درونی هستند یا خیر. هدف اصلی این تحقیق، تحلیل تطبیقی آیات موسع (مانند بقره:۶۲) و آیات مقید (مانند آل عمران:۱۹) و ارائه یک نظام منسجم از دیدگاه مفسران فریقین بود. فرضیه پژوهش بر این اصل استوار بود که تعارض میان آیات، تعارضی ظاهری و ناشی از غفلت از مبانی تفسیری همچون توجه به سیاق، تفکیک میان اطلاق و تقیید، و تحلیل شرایط تاریخی نزول است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی تفاسیر معتبر شیعه و سنی (از جمله المیزان، تفسیر نمونه و روح المعانی) انجام شد. یافته های تحقیق نشان داد که آیات موسع ناظر به افرادی هستند که به دلیل قصور معرفتی یا عدم اتمام حجت، به اسلام دسترسی نداشته اند، در حالی که آیات مقید به بیان حقانیت نهایی دین اسلام پس از بعثت پیامبر اکرم (ص) اختصاص دارند. نتیجه تحقیق آن بود که قرآن کریم در این زمینه از انسجام درونی کامل برخوردار است و ادعای تناقض در آن قابل دفاع نیست.

کلیدواژه ها:

آیات قرآن ، ماجوریت ، پیروان سایر ادیان ، تناقض ، رحمت الهی