پیش بینی عملکرد تحصیلی بر اساس مولفه های اضطراب امتحان در دانش آموزان دبیرستانی مرور یافته های پژوهشی

اضطراب امتحان یکی از شناخته شده ترین انواع اضطراب موقعیتی در محیط های آموزشی است که می تواند عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر مرور و تحلیل مطالعات انجام شده در زمینه رابطه مولفه های شناختی، عاطفی و فیزیولوژیکی اضطراب امتحان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. نتایج مطالعات نشان می دهد که اضطراب امتحان در سطح متوسط می تواند انگیزه را افزایش دهد اما در سطوح بالا به افت عملکرد منجر می شود (زیدنر ۱۹۹۸؛ شاملو ۱۳۹۸). یافته ها همچنین بیانگر آن است که مولفه شناختی اضطراب یعنی نگرانی درباره شکست و ارزیابی منفی دیگران بیش از مولفه عاطفی بر عملکرد تحصیلی اثر می گذارد. سارسون ۱۹۸۴؛ پوتوین و سیمز (۲۰۱۸) جمع بندی پژوهش ها نشان می دهد که رویکردهای شناختی - رفتاری در آموزش مهارت های مقابله ای می توانند نقش مهمی در کاهش اضطراب امتحان و بهبود عملکرد تحصیلی ایفا کنند. کلیدواژه ها: اضطراب امتحان، عملکرد تحصیلی، مولفه های شناختی، مولفه های عاطفی، روان شناسی تربیتی، بخش مقدمه: اضطراب امتحان پدیده ای رایج در میان دانش آموزان است که از ترکیب هیجان های شناختی فیزیولوژیکی و رفتاری ناشی می شود (اسپیلبرگر، ۱۹۸۰). از دیدگاه روان شناسی تربیتی اضطراب امتحان هنگامی رخ می دهد که موقعیت ارزیابی با باورهای منفی نسبت به توانایی خود همراه شود و در نتیجه اضطراب به جای تقویت انگیزش به مانع یادگیری تبدیل گردد (زیدنر، ۱۹۹۸). مطالعات اولیه در دهه ۱۹۵۰ به وسیله ی سارسون و ماندلر (۱۹۵۲) نشان دادند که اضطراب بیش از حد باعث کاهش تمرکز و افت عملکرد تحصیلی می شود. از آن زمان تاکنون پژوهشگران مختلف تلاش کرده اند تا با تفکیک مولفه های اضطراب امتحان نقش هر یک از جنبه های شناختی، هیجانی و فیزیولوژیکی را در عملکرد یادگیری بررسی کنند (کریمی، ۱۳۹۷).

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، عملکرد تحصیلی ، مولفه های شناختی ، مولفه های عاطفی ، روان شناسی تربیتی