موانع معلمان ابتدایی در مدیریت کلاس فراگیر و راهکارهای توانمندسازی آنان

آموزش فراگیر در دوره ابتدایی، اگرچه از نظر حقوقی و تربیتی یک ضرورت اساسی محسوب می شود، اما اجرای موفق آن مستلزم آمادگی و توانمندی معلمان در مدیریت کلاس های متنوع است. این مقاله مروری با هدف شناسایی موانع اصلی معلمان ابتدایی در مدیریت کلاس های فراگیر و ارائه راهکارهای اثربخش توانمندسازی آنان انجام شده است. جستجوی نظام مند در پایگاه های داده معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۴ انجام شد و از میان ۸۷ منبع اولیه، ۱۸ منبع برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. یافته ها نشان می دهد که موانع پیش روی معلمان در سه دسته فردی (کمبود دانش تخصصی، خودکارآمدی پایین)، ساختاری (تراکم بالای کلاس، کمبود پشتیبان آموزشی) و نگرشی (باورهای سنتی به جداسازی) قرار می گیرند. همچنین پیشایندهای موفقیت شامل خودکارآمدی بالا، تجربه قبلی موفق، حمایت مدیر و فرهنگ همکاری در مدرسه است. از میان مدل های نظری توانمندسازی، مدل چندسطحی میچل و مدل توسعه حرفه ای مبتنی بر عمل چو و همکاران بیشترین تناسب را با شرایط نظام های آموزشی دارند. موثرترین راهکارهای عملی شامل آموزش مبتنی بر سناریو، مربی گری همتا، کاهش تراکم کلاس به کمتر از ۲۰ نفر، تامین پشتیبان آموزشی و بازخورد ویدئویی است. به طور کلی، توانمندسازی معلمان ابتدایی نیازمند رویکردی ترکیبی و بلندمدت است که همزمان به ابعاد فردی، ساختاری و نگرشی توجه کند.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، معلمان ابتدایی ، مدیریت کلاس ، موانع اجرا ، توانمندسازی معلمان