ارزیابی نگرش و آمادگی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی برای یادگیری علوم با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی (چت بات ها، شبیه سازهای مجازی)

هدف از این مقاله مروری، ارزیابی نگرش و آمادگی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی برای یادگیری علوم با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، شامل چت بات های آموزشی و شبیه سازهای مجازی، می باشد. با توجه به تحولات سریع فناوری آموزشی، شناسایی پیش نیازهای شناختی، عاطفی و مهارتی دانش آموزان برای بهره گیری موثر از این ابزارها ضروری به نظر می رسد. در این راستا، ابتدا چارچوب مفهومی نگرش به علوم و مولفه های آن (عاطفی، شناختی و رفتاری) و نیز ابعاد آمادگی (شامل سواد دیجیتال، خودکارآمدی، خودتنظیمی و آمادگی شناختی-تحولی) تبیین گردید. سپس، قابلیت ها و کارکردهای آموزشی چت بات ها و شبیه سازها در شخصی سازی یادگیری، تقویت پرسشگری و تجسم مفاهیم انتزاعی مورد تحلیل قرار گرفت. به دنبال آن، ضرورت و نحوه تلفیق هدفمند این ابزارها در برنامه درسی علوم ششم مبتنی بر تناسب محتوایی و طراحی موقعیت های یادگیری مشخص شد. نقش تغییریافته معلم به عنوان تسهیل گر و ضرورت بازاندیشی در فرآیند ارزیابی نیز مورد تاکید واقع گردید. در نهایت، چالش های پیش رو (از جمله مسائل فنی-زیرساختی، ملاحظات اخلاقی و نیاز به توسعه حرفه ای معلمان) و فرصت های ایجادشده (مانند تعمیق یادگیری و افزایش خلاقیت) برای پیاده سازی موفق این فناوری ها در بافت مدارس ایران، با توجه به مطالعات داخلی اخیر، مورد بحث قرار گرفته است. این تحلیل نشان می دهد که موفقیت در ادغام هوش مصنوعی در آموزش علوم ابتدایی، مستلزم ارزیابی همزمان و مداخله برای ارتقای نگرش و آمادگی دانش آموزان، فراهم آوری زیرساخت های عادلانه و توانمندسازی نظام مند معلمان است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، نگرش به علوم ، آمادگی دیجیتال ، چت بات آموزشی ، شبیه ساز مجازی