نقش مشاوره پیشگیرانه مدرسه محور در کاهش تعارضات هیجانی دانش آموزان ابتدایی شهرستان بهبهان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مشاوره پیشگیرانه مدرسه محور در کاهش تعارضات هیجانی دانش آموزان ابتدایی شهرستان بهبهان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه چهارم و پنجم ابتدایی شهرستان بهبهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش ۸۸ نفر (۴۵ نفر گروه آزمایش و ۴۳ نفر گروه کنترل) به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده پرسشنامه تعارضات هیجانی کودکان بود که روایی و پایایی آن در مطالعات پیشین تایید شده است. برنامه مشاوره پیشگیرانه مدرسه محور طی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت هفتگی اجرا گردید و شامل جلسات گروهی مهارت های اجتماعی، فعالیت های بازی درمانی و هنر درمانی، کارگاه های مدیریت خشم و استرس، تمرین های تقویت همدلی و فعالیت های تلفیقی با برنامه درسی بود. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیره نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری بین میانگین تعارضات هیجانی گروه آزمایش و گروه کنترل در پس آزمون وجود دارد، اندازه اثر ۱.۷۲. میانگین نمرات تعارضات هیجانی در گروه آزمایش از ۶۸.۴۲ به ۴۹.۸۱ کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر ناچیزی مشاهده شد. این یافته حاکی از اثربخشی بالای برنامه مشاوره پیشگیرانه مدرسه محور در کاهش تعارضات هیجانی دانش آموزان ابتدایی است. نتایج با مطالعات پیشین هم خوانی دارد و نشان می دهد که مداخلات پیشگیرانه گروهی با تمرکز بر مهارت های تنظیم هیجان و همکاری معلم-مشاور-والدین می تواند به طور موثری سلامت هیجانی کودکان را ارتقا دهد. پیشنهاد می شود برنامه های مشابه در سایر مناطق استان خوزستان و با پیگیری بلندمدت اجرا و ارزیابی شوند تا پایداری اثرات مشخص گردد. این پژوهش می تواند مبنایی برای سیاست گذاری آموزشی در جهت پیشگیری از مشکلات هیجانی در مدارس ابتدایی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مشاوره پیشگیرانه ، تعارضات هیجانی ، دانش آموزان ابتدایی ، مدرسه محور ، بهبهان