رابطه آموزش مهارت های خانوادگی در کلاس با امنیت روانی دانش آموزان ابتدایی دختر

امنیت روانی دانش آموزان ابتدایی، به ویژه دانش آموزان دختر، یکی از مولفه های اساسی سلامت روان و یادگیری اثربخش در محیط مدرسه به شمار می آید. در سال های اخیر، توجه به آموزش مهارت های خانوادگی به عنوان بخشی از مهارت های زندگی، جایگاه ویژه ای در برنامه های آموزشی پیدا کرده است. مهارت هایی نظیر ارتباط موثر، همدلی، مدیریت هیجانات، حل تعارض و تصمیم گیری، که ریشه در تعاملات خانوادگی دارند، در صورت آموزش هدفمند در کلاس درس می توانند نقش مهمی در ارتقای احساس امنیت روانی دانش آموزان ایفا کنند. هدف مقاله حاضر بررسی رابطه آموزش مهارت های خانوادگی در کلاس با امنیت روانی دانش آموزان ابتدایی دختر با رویکرد مروری است. در این مقاله، با مرور و تحلیل پژوهش های مرتبط داخلی، به تبیین نقش آموزش مهارت های خانوادگی در بهبود ابعاد مختلف امنیت روانی پرداخته شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد آموزش مهارت های ارتباطی در کلاس موجب بهبود کیفیت تعاملات دانش آموزان با معلمان و همسالان شده و احساس اعتماد و آرامش روانی را افزایش می دهد. همچنین آموزش مهارت های هیجانی و خودتنظیمی، نقش موثری در کاهش اضطراب، ترس و تنش های هیجانی دانش آموزان دختر دارد. یافته ها حاکی از آن است که آموزش همدلی و حمایت عاطفی، احساس تعلق و پذیرش اجتماعی را تقویت کرده و از احساس طردشدگی و ناامنی روانی جلوگیری می کند. بررسی ادبیات پژوهشی نشان می دهد آموزش حل مسئله و تصمیم گیری خانوادگی در محیط کلاس، با افزایش احساس خودکارآمدی و کنترل روانی در دانش آموزان همراه است. این مهارت ها به کودکان کمک می کنند تا در مواجهه با چالش های تحصیلی و اجتماعی، رویکردی منطقی و سازگارانه اتخاذ نمایند. در مجموع، نتایج مقاله نشان می دهد آموزش مهارت های خانوادگی در کلاس می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای امنیت روانی دانش آموزان ابتدایی دختر مورد توجه قرار گیرد و زمینه ساز سلامت روان پایدار در آنان شود. بر این اساس، ادغام آموزش مهارت های خانوادگی در برنامه های درسی و فعالیت های کلاسی مدارس ابتدایی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های خانوادگی ، امنیت روانی ، دانش آموزان ابتدایی دختر ، مهارت های هیجانی ، محیط حمایتی