تاثیر مدیریت یادگیری انعطاف پذیر بر رضایت تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر مدیریت یادگیری انعطاف پذیر بر رضایت تحصیلی دانش آموزان است. یادگیری انعطاف پذیر، با ایجاد تغییر در عناصر زمان، مکان، مسیر و سرعت یادگیری، امکان شخصی سازی تجربه آموزشی را فراهم می آورد. در این راستا، مدیریت اثربخش این رویکرد نقشی کلیدی در عملیاتی سازی آن و دستیابی به پیامدهای مطلوب عاطفی-شناختی مانند رضایت تحصیلی ایفا می کند. رضایت تحصیلی به عنوان نگرش مثبت کلی دانش آموز نسبت به ابعاد مختلف محیط و فرآیند یادگیری، از عوامل موثر در تداوم انگیزش، مشارکت و موفقیت تحصیلی محسوب می شود. یافته های پژوهش حاضر، مبتنی بر تحلیل مطالعات پیشین، نشان می دهد که اجرای راهبردهای مدیریت یادگیری انعطاف پذیر — شامل طراحی محیط های متنوع و جذاب، به کارگیری روش های تدریس و ارزیابی منعطف، تقویت خودمدیریتی و ارائه بازخورد مستمر — تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش رضایت تحصیلی دارد. این تاثیر عمدتا از طریق مکانیسم های روان شناختی کلیدی مانند ارتقای احساس خودمختاری و عاملیت در دانش آموز، ایجاد تناسب بیشتر بین روش های آموزشی و تفاوت های فردی، و تقویت کیفیت تعاملات اجتماعی و حس تعلق به وجود می آید. در مجموع، این مقاله نتیجه می گیرد که رویکرد مدیریت انعطاف پذیر، با قرار دادن دانش آموز در کانون فرآیند یادگیری و پاسخگویی به نیازهای متنوع او، می تواند به عنوان یک راهبرد موثر برای غنی سازی تجربه تحصیلی و افزایش رضایت از آن مورد توجه سیاست گذاران، مدیران آموزشی و معلمان قرار گیرد. البته موفقیت در تحقق این امر مستلزم غلبه بر چالش های عملی مانند آماده سازی نیروی انسانی، توسعه زیرساخت و بازنگری در فرآیندهای ارزیابی است.

کلیدواژه ها:

مدیریت یادگیری انعطاف پذیر ، رضایت تحصیلی ، شخصی سازی آموزش ، خودمختاری دانش آموز ، تعامل آموزشی