تاثیر آموزش مبتنی بر روایت های بومی بر انگیزش یادگیری دانش آموزان ابتدایی شهرستان لردگان

آموزش مبتنی بر روایت های بومی به عنوان یک رویکرد نوآورانه در آموزش ابتدایی، بر بهره گیری از داستان ها، قصه ها، افسانه ها و عناصر فرهنگی محلی تاکید دارد و می تواند انگیزش یادگیری دانش آموزان را تقویت کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر روایت های بومی بر انگیزش یادگیری دانش آموزان ابتدایی شهرستان لردگان انجام شد. یافته ها نشان داد که ادغام محتواهای آموزشی با فرهنگ و تجربیات محلی موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، ارتقای خلاقیت و تفکر انتقادی، بهبود تعامل معلم–دانش آموز و تقویت حس تعلق دانش آموزان به مدرسه و فرهنگ محلی می شود. نتایج همچنین حاکی از آن بود که استفاده از قصه ها و روایت های محلی، تجربه های زیسته دانش آموزان را با محتوای آموزشی تلفیق کرده و یادگیری را معناگرا و ماندگار می سازد. آموزش مبتنی بر روایت های بومی علاوه بر افزایش انگیزش درونی، انگیزش بیرونی دانش آموزان را نیز تقویت می کند و باعث ایجاد علاقه و رضایتمندی بیشتر در فرآیند یادگیری می شود. این یافته ها با مطالعات قبلی در زمینه نقش قصه ها و آموزش بومی همسو است و تاکید می کند که بومی گرایی در آموزش ابتدایی می تواند ابزاری موثر برای ارتقای انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان باشد. پژوهش حاضر نشان می دهد که طراحی برنامه های آموزشی با توجه به فرهنگ، نمادها و آیین های محلی، می تواند محیط یادگیری را جذاب تر، تعاملی تر و خلاقانه تر کند. این رویکرد می تواند به معلمان و سیاستگذاران آموزشی کمک کند تا فعالیت های آموزشی را به گونه ای طراحی کنند که همزمان با انتقال دانش، هویت فرهنگی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان نیز تقویت شود. همچنین، یافته ها پیشنهاد می کنند که پژوهش های آینده می توانند اثرات بلندمدت آموزش مبتنی بر روایت های بومی و تعامل خانواده و جامعه محلی بر انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را مورد بررسی قرار دهند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر روایت های بومی ، انگیزش یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، فرهنگ محلی ، یادگیری معناگرا