بررسی مقایسه ای فلسفه برای کودک و فلسفه ی دین برای کودک و نوجوان

هدف از انجام این پژوهش که به شیوه اسنادی صورت گرفته است بررسی مقایسه ای فلسفه برای کودک و فلسفه ی دین برای کودک و نوجوان است. یافته های پژوهش نشان داد که شیوه آموزش فلسفه به کودکان در مدل لیپمن دارای زمینه های نظری و تئوریکی است که ریشه های اصلی آن را در آراء جان دیویی باید جست و چون نقطه ثقل آنها در تاکیدات وی بر تبیین اطلاعات به جای حفظ مطالب است و از سوی دیگر با تحلیلی که از واژه فکر و عقل در قرآن و برجسته کردن اصالت جنبه هدایتگری تعقل، که به تبیین اطلاعات می انجامد صورت گرفت قرابت و وجه اشتراک مبانی نظری در مدل آموزشی و تربیتی اسلام با نظام او را می توان استنتاج نمود. ثانیا همان طوری که لیپمن با شیوه هایی چون نقاشی، طرح قصه و یا سوال افکنی در پیش روی متربیان و قرار دادن آنها در موقعیت های مبهم و ایجاد سوال به خاطر حذف عمدی برخی نکات به خلق ایده ها و تفکرات نوین با تحلیل و تبیین اطلاعات آنان کمک می کند، قرآن نیز برای فراهم ساختن بستر لازم جهت تبیین آگاهی ها و تامل نقادانه در اطلاعات به دو شکل متن محور و به شیوه مخاطب محور در بطن متن داستانی و غیر داستانی اولا مخاطب را به تفکر، ثانیا جهت دهی اندیشه برای مفید بودن سوق می دهد و زمینه ای از تعلیم و تربیت را فراهم می کند که در آن: ۱. اکتشاف آگاهی به جای انتقال آگاهی صورت گیرد؛ ۲. هدف های آن ایجاد نیاز می باشد نه پاسخ به نیاز؛ ۳. پیام ها از بیرون ساخته نمی شوند بلکه از درون بازیابی می شوند؛ ۴. مهارت مربی و معلم آماده ساختن متربیان برای اظهار نظر آزاد، طرح سوالات و ابهامات و بیان تفسیرهای مختلف جهت کشف تمایلات شنوندگان و شناسایی نقاط کور بحث می باشد. در نتیجه آموزش فلسفه ی دین برای کودکان و نوجوانان مبتنی بر چهار شرط اصلی است که عبارتند از: گزینش متربی و مربی علم فلسفه، اسلامی بودن علم فلسفه، نیت الهی معلم و متعلم فلسفه، عمل به مقتضیات فلسفه اسلامی.

کلیدواژه ها:

بررسی مقایسه ای ، فلسفه برای کودک ، فلسفه ی دین ، کودک و نوجوان