ارائه الگویی برای استقرار نظام “مدیریت دانش” در دبیرستان های دوره اول (مستندسازی تجارب معلمان) و شناسایی موانع اجرایی آن

مدیریت دانش در نظام های آموزشی، به ویژه در دبیرستان های دوره اول، به عنوان یک ضرورت راهبردی برای حفظ، توسعه و به کارگیری سرمایه فکری معلمان و ارتقای کیفیت یادگیری شناخته می شود. این مقاله با هدف ارائه الگویی برای استقرار نظام مدیریت دانش در این مقطع تحصیلی، با تمرکز بر مستندسازی تجارب عملی معلمان و شناسایی موانع اجرایی آن انجام شده است. الگوی پیشنهادی بر اساس تحلیل ادبیات موضوع و رویکردهای موفق در سازمان های دانش محور، دارای مولفه های زیرساختی (فرهنگ سازمانی، فناوری، ساختار، رهبری و نظام انگیزشی) و فرآیندهای عملیاتی (شناسایی، سازماندهی، تسهیم، کاربست و ارزش یابی دانش) است. در این الگو، معلمان در کانون فرآیند خلق و تسهیم دانش قرار دارند و نقش مدیران به عنوان تسهیل گر و حامی مورد تاکید است. به موازات ارائه این الگو، مهم ترین موانع اجرایی استقرار آن در بافت آموزشی ایران بررسی شده است که از جمله می توان به مقاومت فرهنگی در برابر تسهیم دانش، کمبود زمان و بار کاری فزاینده معلمان، ضعف در مهارت های فناورانه، نبود انگیزه های موثر و ناپایداری برنامه ها اشاره کرد. این پژوهش نشان می دهد که موفقیت در استقرار چنین نظامی، مستلزم نگاهی جامع و یکپارچه است که آماده سازی بسترهای نرم (فرهنگی-انسانی) را همزمان و حتی مقدم بر توسعه بسترهای سخت (فناورانه) در نظر می گیرد. دستیابی به این هدف، ضمن تقویت حافظه سازمانی مدرسه، توسعه حرفه ای معلمان را تسریع کرده و در نهایت به ارتقای مستمر کیفیت آموزش می انجامد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، دبیرستان دوره اول ، مستندسازی تجارب ، الگوی استقرار ، موانع اجرایی