راهبردهای بازخورد مثبت و نقش آن ها در تقویت انگیزه حل مسئله ریاضی در دوره ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی نقش بازخوردهای مثبت معنادار بر انگیزش و توانمندی حل مسئله ریاضی در دانش آموزان دوره ابتدایی است. بازخورد به عنوان یکی از ارکان اصلی ارزشیابی تکوینی، نقشی حیاتی در شکل دهی به باورهای خودکارآمدی و جهت گیری های انگیزشی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله مروری با تحلیل یافته های پژوهشی سال های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، نشان می دهد که بازخوردهای متمرکز بر تلاش و راهبرد، به جای تاکید بر توانایی های ذاتی، منجر به تقویت ذهنیت رشدی و افزایش پشتکار در مواجهه با چالش های ریاضی می گردد. یافته ها حاکی از آن است که در پایه های ابتدایی، بازخوردهای اصلاحی و سازنده نه تنها اضطراب ریاضی را کاهش می دهند، بلکه با تعدیل هیجان های منفی، مشارکت فعال در تکالیف پیچیده را تسهیل می کنند. همچنین، نتایج نشان می دهد که بازخوردهای مستمر و تکوینی به دانش آموزان کمک می کند تا فرآیندهای عالی شناختی نظیر برنامه ریزی و خودنظارتی را در حل مسئله ارتقا دهند.این پژوهش ضمن بررسی مبانی نظری خودکارآمدی و ذهنیت رشدی، راهکارهای عملیاتی برای معلمان جهت ارائه بازخوردهای اثربخش ارائه می دهد.در نهایت، ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی تشویق و حرکت به سمت بازخوردهای توصیفی-تحلیلی به عنوان ابزاری برای بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای سلامت عاطفی کودکان در کلاس ریاضی مورد تاکید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

بازخورد مثبت ، حل مسئله ریاضی ، خودکارآمدی ، دوره ابتدایی ، ذهنیت رشدی