تاثیر آموزش مهارت های تصمیم گیری اخلاقی با استفاده از موقعیت تعاملی مجازی در دانش آموزان ابتدایی

امروزه آموزش اخلاق به کودکان با چالش های دنیای دیجیتال پیوند خورده است. این مقاله به بررسی تاثیر آموزش مهارت های تصمیم گیری اخلاقی با استفاده از موقعیت های تعاملی مجازی بر دانش آموزان مقطع ابتدایی در ایران می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که قرار گرفتن دانش آموزان در سناریوهای شبیه سازی شده مجازی که با فرهنگ و ارزش های ایرانی (مانند احترام به خانواده، راستگویی در گروه های آنلاین و مشارکت در کار گروهی) هماهنگ است، به طور معناداری موجب تقویت قضاوت اخلاقی، افزایش همدلی و احساس مسئولیت پذیری اجتماعی در آنان می شود. این محیط های امن و جذاب، امکان تمرین و بازاندیشی درباره پیامدهای تصمیمات را فراهم می آورند. با این حال، موفقیت این روش در گرو عبور از موانعی همچون دسترسی نابرابر به فناوری، کمبود آموزش معلمان و نیاز به محتوای بومی سازی شده است. راه حل های پیشنهادی شامل اتخاذ رویکرد یادگیری ترکیبی (ترکیب فضای مجازی و حضوری)، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و آموزش تخصصی مربیان است. در این میان، مربی بهداشت مدرسه با تلفیق دانش روانشناسی رشد، سلامت روان و فناوری، می تواند نقش محوری در طراحی، اجرا و پایش این برنامه ها ایفا کند تا از اثربخشی آموزشی و تقویت سلامت روانی-اجتماعی دانش آموزان اطمینان حاصل شود. این پژوهش بر ضرورت گنجاندن آموزش اخلاق مجازی و فرهنگ محور در برنامه درسی مدارس ابتدایی ایران به عنوان سرمایه ای برای پرورش شهروندانی مسئول تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری اخلاقی ، آموزش مجازی ، موقعیت های تعاملی ، سلامت روانی-اجتماعی ، مربی بهداشت ، مسئولیت پذیری اجتماعی