هوش مصنوعی در خدمت سنجش و پشتیبانی از دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس های درس ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند و تحلیل کیفی کاربردهای هوش مصنوعی در سنجش و پشتیبانی از دانش آموزان با نیازهای ویژه در دوره ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری- توصیفی است که با به کارگیری روش تحلیل محتوای کیفی، به بررسی و ترکیب یافته های ۳۳ ابزار مبتنی بر هوش مصنوعی، ۲۷ مقاله علمی پژوهشی، ۱۱ گزارش خط مشی بین المللی و ۸ سند ملی از کشورهای مختلف در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ پرداخته است. اسناد مورد بررسی از پایگاه های علمی معتبر و همچنین وب سایت های رسمی سازمان های بین المللی مانند یونسکو، یونیسف، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و اتحادیه اروپا گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در سه حوزه کلاسی اختلالات یادگیری، آسیب های جسمی و اختلالات روانی کاربردهای موثری داشته اند. در حوزه نارساخوانی، ابزارهایی مانند دایکتیو با دقت تشخیص ۸۰ درصد و کوبی با بازخورد بلادرنگ مبتنی بر تشخیص گفتار، تحول چشمگیری ایجاد کرده اند. در حوزه نارسانویسی، دینامیلیس با بهره گیری از یادگیری ماشین و تحلیل فرآیند نوشتن، به دقت تشخیص ۹۶ درصد دست یافته است. در حوزه نارساعددی، کالکولاریس ۲.۰ با شبکه بیزی پویا و مدل سازی ۲۵۰ مهارت سلسله مراتبی، بهبود معناداری در عملیات حسابی و تخمین خط اعداد نشان داده است. در حوزه آسیب های حسی، کتاب های درسی دیجیتال قابل دسترس یونیسف با بهره گیری از هوش مصنوعی مولد و پیروی از اصول طراحی جهانی برای یادگیری، دسترس پذیری و مشارکت را افزایش داده اند. در حوزه آسیب های گفتاری، ویسایت با ترجمه بلادرنگ صداهای نامفهوم به کلمات قابل فهم، ارتباط را برای افراد دارای آسیب های گفتاری ممکن ساخته است. در اختلال طیف اوتیسم، ربات اجتماعی کیوی با یادگیری تقویتی و چارچوب سلسله مراتبی، تعامل کودک را با ۹۰ درصد دقت تشخیص داده و اکوز با عامل هوشمند اندی، مهارت های ارتباط اجتماعی را تقویت کرده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سنجش ، پشتیبانی ، دانش آموزان ، نیازهای ویژه ، ابتدایی