نقش فناوری در کاهش محرومیت آموزشی مناطق روستایی: مروری بر چالش های پیش رو و راهکارهای عملیاتی برای دستیابی به یکپارچگی دیجیتال

شکاف دیجیتال میان مناطق شهری و روستایی به عنوان یکی از عوامل اصلی تداوم نابرابری های آموزشی در جهان معاصر شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف فراهم آوردن درکی عمیق از موانع و راهکارهای موثر در به کارگیری فناوری در مدارس روستایی، به مرور نظام مند پژوهش های موجود در این حوزه پرداخته است. بر اساس راهنمای PRISMA ۲۰۲۰، مقالات منتشرشده در دو پایگاه داده اسکوپوس و وب آو ساینس مورد جستجو و ارزیابی قرار گرفتند که در نهایت به انتخاب ۳۶ سند علمی (شامل مقالات ژورنالی و مقالات کنفرانسی) انجامید. داده های گردآوری شده با رویکرد ترکیب بندی تفسیری انتقادی، تحلیل و سنتز شدند. یافته های پژوهش نشان دهنده ۲۹ چالش کلیدی در مسیر یکپارچه سازی فناوری است که براساس الگوی بوم شناختی در سه سطح کلان (سیاست گذاری و زیرساخت)، میانی (مدرسه و جامعه) و خرد (کلاس درس و کنشگران فردی) دسته بندی شدند. در مقابل، راهکارهای ارائه شده در مطالعات پیشین نیز در همین سطوح قابل تحلیل و طبقه بندی هستند. این مرور نظام مند با تاکید بر زمینه های چندلایه تاثیرگذار بر فرایند یکپارچه سازی فناوری، به دنبال تبیین مولفه های شکل دهنده به «رویه های مطلوب» در مدارس روستایی است. یافته ها حاکی از آن است که پژوهش های آتی باید به واکاوی عوامل تسهیل کننده به کارگیری فناوری و نیز سنجش تاثیر آن بر کیفیت تجارب یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در بافت جوامع روستایی متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

فناوری ، محرومیت آموزشی ، روستا ، چالش ، راهکار ، یکپارچگی دیجیتال