بررسی استفاده از هوش مصنوعی برای شبیه سازی موقعیت های پیچیده اخلاقی- اجتماعی در دانش آموزان دوره های مختلف تحصیلی

این پژوهش با هدف تبیین مبانی نظری، بررسی نمونه های عملی و تحلیل مزایا و چالش های استفاده از هوش مصنوعی در شبیه سازی موقعیت های اخلاقی-اجتماعی برای پرورش مهارت های دانش آموزان، انجام شد. به لحاظ نوع پژوهش، یک مطالعه مرور نظام مند توصیفی-تحلیلی است. روش انجام مبتنی بر جستجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی علمی (مانند Google Scholar، Scopus، SID) با کلیدواژه های مرتبط و محدوده زمانی ۲۰۱۵-۲۰۲۴ بود. ابزار اصلی، پروتکل مرور و فرم های استخراج داده بود. منابع گردآوری، مقالات پژوهشی، پایان نامه ها و منابع معتبر مرتبط بودند که بر اساس معیارهای ورود و خروج غربال شدند. نحوه تجزیه و تحلیل داده ها به روش کیفی و سنتز موضوعی بوده و یافته ها در قالب مضامین کلیدی سازماندهی شدند. یافته های پژوهش نشان داد شبیه سازی های مبتنی بر هوش مصنوعی عمدتا در قالب بازی های جدی و محیط های تعاملی، با تکیه بر سناریوهای واقع نما (مانند سوگیری الگوریتمی، حریم خصوصی) طراحی می شوند. اثربخشی آن ها وابسته به بهره گیری از چارچوب های نظری مانند فلسفه اخلاق و روانشناسی رشد، و سازوکارهای آموزشی چون بازخورد ساختاریافته، تامل و محیط امن آزمایش است. این ابزارها قابلیت سفارشی سازی برای دوره های تحصیلی مختلف را دارند و نقش معلم به عنوان تسهیل گر بحث، حیاتی است. چالش های عمده شامل خطر ساده سازی مسائل، سوگیری طراحی، نیاز به آموزش معلمان، نابرابری دسترسی و دشواری سنجش است. همچنین ملاحظات اخلاقی درباره خود فرآیند شبیه سازی ضروری تشخیص داده شد. نتیجه گیری حاکی از آن است که شبیه سازی های هوش مصنوعی در صورت طراحی مسئولانه، مبتنی بر مبانی نظری قوی و ادغام در یک برنامه درسی جامع که نقش محوری معلم را حفظ می کند، می توانند به عنوان مکمل آموزشی قدرتمندی برای تربیت شهروندانی اخلاق مدار، منتقد و اجتماعی در عصر دیجیتال عمل کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شبیه سازی ، موقعیت های اخلاقی- اجتماعی ، دانش آموزان