مرزهای گذار در فضای مجازی: تحلیل پیامدهای رفتارهای مبتنی بر «میکروخیانت» بر اعتماد و کیفیت روابط زوجین در عصر دیجیتال

با تحول بنیادین در الگوهای تعامل انسانی ناشی از گسترش فناوری های ارتباطی و شبکه های اجتماعی، ساختار روابط زوجین با چالش های نوظهوری مواجه شده است. یکی از این چالش ها، پدیده «میکروخیانت» (Micro-cheating) است؛ مجموعه ای از رفتارهای مرزی و ظریف در تعاملات دیجیتال که اگرچه لزوما به معنای خیانت فیزیکی یا عاطفی صریح نیستند، اما پتانسیل تخریب زیرساخت های اعتماد را دارا می باشند. پژوهش حاضر با هدف تبیین مفهوم میکروخیانت و تحلیل پیامدهای آن بر مولفه های اعتماد و کیفیت رابطه در بستر روابط زوجین انجام شده است. این مطالعه با اتخاذ رویکرد مروری-تحلیلی و از طریق واکاوی منابع علمی معتبر داخلی و بین المللی در حوزه های روان شناسی روابط و تعاملات آنلاین صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رفتارهایی نظیر تعاملات عاطفی پنهان، تلاش برای جلب توجه عاطفی از اشخاص ثالث در فضای مجازی و پنهان کاری در فعالیت های دیجیتال، به عنوان عوامل فرسایشی عمل کرده و منجر به تضعیف صمیمیت، کاهش رضایت زناشویی و فرسایش تدریجی اعتماد می شوند. نتایج بر ضرورت بازتعریف مرزهای رفتاری در فضای دیجیتال و تقویت «سواد رابطه ای» (Relational Literacy) به عنوان راهبردی برای حفظ پایداری روابط زوجین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

میکروخیانت ، خیانت آنلاین ، اعتماد زناشویی ، کیفیت رابطه ، تعاملات دیجیتال ، سواد رابطه ای