واکاوی پیامدهای سبک فرزندپروری هلیکوپتری بر رشد استقلال فردی و مهارت تصمیم گیری در کودکان

فرزندپروری هلیکوپتری یکی از الگوهای نوظهور والدگری در جوامع معاصر است که با نظارت، کنترل و مداخله افراطی والدین در امور فرزندان شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف واکاوی پیامدهای این سبک فرزندپروری بر رشد استقلال فردی و مهارت تصمیم گیری در کودکان انجام شده است. نتایج بررسی های نظری و پژوهشی نشان می دهد که فرزندپروری هلیکوپتری با کاهش فرصت تجربه، آزمون و خطا و مواجهه با ناکامی های کوچک، به تضعیف خودکارآمدی، وابستگی هیجانی، ترس از شکست و ضعف در تصمیم گیری مستقل منجر می شود. همچنین این سبک با محدود کردن خودمختاری کودک، زمینه ساز اختلال در رشد مهارت های حل مسئله، تاب آوری و مسئولیت پذیری است. یافته ها حاکی از آن است که هرچند انگیزه والدین در این سبک غالبا حمایت گرانه است، اما پیامدهای آن می تواند رشد روانی-اجتماعی کودک را با چالش مواجه سازد. در پایان، بر ضرورت حرکت از الگوهای مداخله گرانه به سوی فرزندپروری مقتدرانه و حمایت گر تاکید می شود؛ الگویی که ضمن حفظ حمایت عاطفی، فرصت تجربه، انتخاب و مسئولیت پذیری را برای کودک فراهم می سازد. این تغییر رویکرد می تواند در ارتقای تاب آوری، استقلال فردی و توان تصمیم گیری کودکان نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری هلیکوپتری ، استقلال فردی ، خودکارآمدی ، مهارت تصمیم گیری ، تاب آوری ، فرزندپروری مقتدرانه