نقش تعدیل گر حمایت اجتماعی در ارتباط بین تجربیات تروماتیک کودکی و رفتارهای پرخطر

تجربیات تروماتیک دوران کودکی به عنوان یکی از عوامل خطر مهم، نقش معناداری در شکل گیری پیامدهای روانی و رفتاری در نوجوانی و بزرگسالی ایفا می کنند. شواهد پژوهشی نشان داده اند که مواجهه با سوء استفاده، بی توجهی و ناآرامی های خانوادگی می تواند احتمال بروز رفتارهای پرخطر نظیر مصرف مواد، پرخاشگری و قانون گریزی را افزایش دهد. با این حال، شدت و جهت این پیامدها تحت تاثیر عوامل خانوادگی و اجتماعی مختلف قرار می گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل گر حمایت اجتماعی در رابطه بین تجربیات تروماتیک دوران کودکی، سبک های فرزندپروری و رفتارهای پرخطر نوجوانان انجام شد. نتایج نشان داد که تجربیات تروماتیک دوران کودکی با افزایش رفتارهای پرخطر نوجوانان رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین سبک های فرزندپروری ناکارآمد، به ویژه سبک های مستبدانه و بی توجه، با سطوح بالاتری از رفتارهای پرخطر همراه بودند، در حالی که سبک فرزندپروری مقتدرانه با کاهش این رفتارها ارتباط داشت. یافته های تحلیل تعدیل گری نشان داد که حمایت اجتماعی نقش تعدیل گر معناداری در رابطه بین تجربیات تروماتیک و رفتارهای پرخطر ایفا می کند؛ به گونه ای که در سطوح بالاتر حمایت اجتماعی، شدت تاثیر منفی تجربیات تروماتیک بر رفتارهای پرخطر به طور قابل توجهی کاهش یافت. در مجموع، نتایج این پژوهش بر اهمیت هم زمان عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی در تبیین رفتارهای پرخطر نوجوانان تاکید دارد و نشان می دهد که حمایت اجتماعی می تواند به عنوان یک عامل محافظتی کلیدی، مسیر اثرگذاری تجربیات تروماتیک دوران کودکی را تعدیل کند. این یافته ها می تواند در طراحی مداخلات پیشگیرانه، برنامه های ارتقای مهارت های فرزندپروری و تقویت شبکه های حمایتی اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تجربیات تروماتیک دوران کودکی ، رفتارهای پرخطر ، سبک های فرزندپروری ، حمایت اجتماعی ، نوجوانان ، نقش تعدیل گر