کاربرد فناوری های دیجیتال در آموزش دستور زبان فارسی به دانش آموزان متوسطه اول

این پژوهش کاربرد ابزارهای دیجیتال بومی در آموزش دستور زبان فارسی به دانش آموزان متوسطه اول را بررسی می کند. روش های سنتی ضعف گسترده ای در نحو و صرف برای دانش آموزان پایه هشتم ایجاد کرده است (یزدانی، ۱۴۰۱؛ آموزش و پرورش، ۱۴۰۲). هدف، سنجش اثربخشی برنامه هایی مانند Quizlet فارسی و Kahoot بومی بر گروهی از دانش آموزان است. مبانی نظری بر مدل TPACK و نظریه سازنده گرایی استوار است؛ ابزارهای دیجیتال یادگیری را به طور چشمگیری بهبود می بخشد (قربانی، ۱۳۹۶). پیشینه داخلی، بهبود دقت نحوی را تایید کرده است (محمدی و همکاران، ۱۳۹۹). راهکارها شامل چرخه کلاسی با اپلیکیشن های تعاملی و کارگاه معلمان است (کریمی، ۱۴۰۰). چالش های اجرایی شامل نابرابری دسترسی در مناطق محروم، دقت پردازش فارسی و کمبود بودجه است (غفاری، ۱۳۹۷). نتیجه گیری بر تحول آفرینی فناوری تاکید دارد؛ پیشنهادات پژوهشی طولی در مناطق روستایی و آموزش اجباری معلمان ارائه شده است (شریفی، ۱۳۹۹).

کلیدواژه ها:

فناوری دیجیتال بومی ، دستور زبان فارسی ، دانش آموزان متوسطه