بررسی تاثیر استفاده از فناوری های نوین و هوش مصنوعی در آموزش فیزیک به دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر فناوری های نوین (شبیه سازی، واقعیت افزوده (AR/VR) و هوش مصنوعی (AI شخصی سازی)) بر آموزش فیزیک به دانش آموزان متوسطه اول می پردازد. با روش ترکیبی (پرسشنامه، آزمون قبل/بعد و مصاحبه نیمه ساختاریافته) بر ۳۰۰ دانش آموز و ۲۰ معلم از ۵ مدرسه مشگین شهر، سوال اصلی پیگیری شد: آیا فناوری یادگیری فیزیک را بهبود می بخشد؟ مبانی نظری بر TPACK، SAMR و سازنده گرایی استوار است. یافته ها نشان دهنده افزایش ۳۲-۴۵ درصدی درک مفاهیم (نیرو، نور، حرکت) است. شبیه سازی ها تعامل را ۵۲ درصد افزایش داد؛ AI نرخ حفظ اطلاعات را به ۸۲ درصد رساند و افت تحصیلی را ۳۸ درصد کاهش داد. راهکارهای عملی شامل مدل flipped classroom، کارگاه های ۲ ساعته معلمان و SIAF بومی است. چالش های اجرایی (شکاف دیجیتال، آموزش معلم، هزینه) با پیشنهاداتی مانند بودجه حمایتی و AI امن مدیریت پذیر است. فناوری تحول آفرین است و آموزش فیزیک را تجربی می کند. پیشنهادات: برنامه ملی هوشمندسازی، آموزش اجباری TPACK و پژوهش های طولی. محدودیت: نمونه شهری؛ پیشنهاد آینده: مطالعات ملی.

کلیدواژه ها:

آموزش فیزیک ، فناوری ، هوش مصنوعی ، دانش آموزان