ارزیابی رابطه سبک های هویت و هوش هیجانی با میزان سازگاری اجتماعی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های هویت و هوش هیجانی با میزان سازگاری اجتماعی در دانش آموزان انجام شد. سازگاری اجتماعی به عنوان یکی از شاخص های مهم سلامت روان و کارکرد مطلوب فرد در تعاملات اجتماعی، در دوره نوجوانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از سوی دیگر، سبک های هویت به عنوان الگوهای پردازش اطلاعات مرتبط با خود، و هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، تنظیم و مدیریت هیجان ها، از عوامل موثر بر کیفیت روابط بین فردی و انطباق اجتماعی محسوب می شوند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بوده که با استفاده از روش نمونه گیری مناسب انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک های هویت برزونسکی، مقیاس هوش هیجانی و پرسشنامه سازگاری اجتماعی استفاده شد. داده ها با بهره گیری از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین سبک هویت اطلاعاتی با سازگاری اجتماعی رابطه مثبت معنادار و سبک هویت سردرگم/اجتنابی رابطه منفی معنادار با سازگاری اجتماعی داشت. سبک هویت هنجاری نیز رابطه ای مثبت اما ضعیف تر با سازگاری اجتماعی نشان داد. نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که هوش هیجانی و سبک های هویت قادر به پیش بینی معنادار سازگاری اجتماعی دانش آموزان هستند. این یافته ها بر اهمیت تقویت هوش هیجانی و هدایت نوجوانان به سمت شکل گیری سبک هویت کارآمد در جهت ارتقای سازگاری اجتماعی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سبک های هویت ، هوش هیجانی ، سازگاری اجتماعی ، نوجوانان ، دانش آموزان