بررسی الگوی ساختاری رابطه سبک های دلبستگی با اندیشه پردازی خودکشی با میانجی گری بدتنظیمی هیجانی

هدف پژوهش حاضر، بررسی الگوی ساختاری سبک های دلبستگی با اندیشه پردازی خودکشی با میانجی گری بدتنظیمی هیجانی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد دیواندره بود. جامعه آماری این پژوهش، دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد دیواندره بودند که در این دانشگاه به تحصیل مشغول بودند. به این منظور، در یک تحقیق همبستگی، ۲۰۰ نفر از دانشجویان این دانشگاه به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه سنجش افکار خودکشی بک (BSSI)، پرسشنامه سنجش سبک دلبستگی بزرگسالان هازن و شیور (AAS) و پرسشنامه سنجش بدتنظیمی هیجانی گراتز و روئمر (DERS) بودند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۰ و PLS smart مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین اندیشه پردازی خودکشی و سبک دلبستگی اجتنابی (۰۱/۰›P و ۱۲۲/۰=(β)، رابطه مثبت و معنادار، بین اندیشه پردازی خودکشی و سبک دلبستگی ایمن (۰۱/۰›P و ۲۷۵/۰-=(β) رابطه منفی و معنادار و بین اندیشه پردازی خودکشی و سبک دلبستگی دوسوگرا (۰۱/۰›P و ۱۳۵/۰=β) رابطه مثبت و معنادار برقرار است. همچنین رابطه بین بدتنظیمی هیجانی و اندیشه پردازی خودکشی (۰۱/۰›P و ۱۶۹/۰=β) مثبت و معنادار است. یافته های برآمده از معادلات ساختاری، نقش میانجی متغیر بدتنظیمی هیجانی بین متغیرهای سبک های دلبستگی و اندیشه پردازی خودکشی را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

اندیشه پردازی خودکشی ، سبک های دلبستگی ، بدتنظیمی هیجانی ، هیجان و خودکشی