شناخت و کاربرد روش حل مسئله در آموزش دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش

فراگیر در هر سنی که باشد به تناسب ساخت شناختی خود با مسائل و مشکلات مواجه است برای حل این مشکلات نیاز به راه حل علمی و منطقی دارد. اگر دانش آموز در مدرسه راه حل های علمی منطقی را بیاموزد خود به دنبال حل مسئله خواهد رفت. شاگردان در یادگیری از طریق حل مسئله با بهره گیری از تجارب و دانسته های پیشین خود درباره رویدادهای محیط خود می اندیشند تا مشکلی را که با آن مواجه شده اند به نحو قابل قبول حل کنند. تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی شناخت و کاربرد روش حل مسئله در آموزش دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش پرداخته است. روش های تدریس موثر تاثیر زیادی در یادگیری دانش آموزان نسبت به محتوای آموزشی دارند. این روش ها باعث یادگیری بهتر و سریع تر می شوند. استفاده از روش هایی که فراگیران را درگیر فرایند یادگیری نماید تاثیر بسزایی در یادگیری دانش آموزان دارد و باعث بروز خلاقیت و ثبات بهتر یادگیری و ایجاد تجارب ارزنده در فرد یادگیرنده می شود. روش تدریس حل مسئله به دانش آموزان کمک می کند تا به جای حفظ کردن مطالب، به دنبال راه حل های خلاقانه باشند. این روش، فرایندی است که در آن افراد در مواجهه با مسائل واقعی یا شبیه سازی شده، یاد می گیرند چگونه با تحلیل دقیق مسئله، جمع آوری اطلاعات مرتبط، ارزیابی گزینه ها و انتخاب بهترین راه حل، به نتیجه مطلوب برسند. برای مثال، در درس ریاضی، می توان مسئله ای را مطرح کرد که دانش آموزان با استفاده از مفاهیم آموخته شده، چندین راه حل برای آن بیابند و سپس با هم مقایسه کنند تا بهترین راه حل را انتخاب نمایند.

کلیدواژه ها:

حل مسئله ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش