انواع و شیوه های ارزشیابی دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش

این پژوهش به روش توصیفی- مروری و بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی انواع و شیوه های ارزشیابی دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش پرداخته است. ارزشیابی به معنای استفاده از یک فرآیند مشخص برای جمع آوری، تحلیل و تفسیر اطلاعات به منظور بررسی این موضوع است که اهداف آموزشی در کلاس درس به چه میزان محقق شده اند. ارزشیابی دانش آموزان یکی از موضوعات بسیار مهم در هر دوره آموزشی است، چرا که از طریق آن معلم می تواند بازخوردهای لازم را در رابطه با میزان یادگیری شاگردان و دستیابی آن ها به اهداف آموزشی به دست آورد. در بسیاری از موارد، معلمان و اساتید برای بررسی میزان یادگیری شاگردان خود تنها از انواع مختلف آزمون استفاده می کنند. این در حالی است که روش های متنوع دیگری نیز برای ارزشیابی دانش آموزان در کلاس های درس وجود دارد که علاوه بر کارآمد بودن، فشار و استرس کمتری را نیز به دانش آموزان وارد می کند. ارزشیابی مستمر و پویا می توان گفت که قسمتی از فرایند آموزش به حساب می آید. بدین معنی که ارزشیابی در پروسه آموزش استمرار دارد و دبیر به صورت مداوم با آن سروکار دارد. ارزشیابی مستمر در حقیقت بمنظور طراحی برنامه های درسی معلم از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد. بدین معنا که معلم از نتایج به دست آمده ارزشیابی مستمر برای مشخص کردن قدم بعدی خود در آموزش بهره می برد و بدین خاطر است که آموزش و ارزشیابی با یکدیگر ادغام می گردند که منجر به ارتقا و پیشرفت دانش آموز می گردد. شیوه ارزشیابی از نوع تشخیصی هم میتوان گفت به نوعی ارزشیابی مستمر و پویا می باشد، چون مقصود از چنین روش ارزشیابی ای دریافت کاستی و خطاهای احتمالی دانش آموز می باشد که در طراحی مراحل بعدی آموزش استفاده شود.

کلیدواژه ها:

انواع و شیوه های ارزشیابی ، دانش آموزان ، نظام آموزش و پرورش