شناخت مبانی و اصول علمی ارزشیابی دانش آموزان

از جمله فنون تعلیم و تربیت که هیچ معلمی از آن بی نیاز نیست، آشنایی با فنون ارزشیابی و سنجش نوین می باشد. ارزشیابی از یک سو به عنوان عامل کنترل کننده تمامی عناصر تعلیم و تربیت مانند هدف، برنامه، روش و وسایل آموزشی و از سوی دیگر به عنوان روشی برای شناخت و هدایت فعالیت های تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود. سنجش و ارزشیابی یکی از ارکان اصلی و جدایی ناپذیر آموزش و پرورش است. بنابراین یکی از صلاحیت های فردی برای احراز شغل معلمی داشتن دانش نظری و مهارت عملی در زمینه ارزشیابی است. این پژوهش به روش توصیفی-مروری و بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی شناخت مبانی و اصول علمی ارزشیابی دانش آموزان پرداخته است. ارزشیابی به معنای استفاده از یک فرآیند مشخص برای جمع آوری، تحلیل و تفسیر اطلاعات به منظور بررسی این موضوع است که اهداف آموزشی در کلاس درس به چه میزان محقق شده اند. ارزشیابی دانش آموزان یکی از موضوعات بسیار مهم در هر دوره آموزشی است، چرا که از طریق آن معلم می تواند بازخوردهای لازم را در رابطه با میزان یادگیری شاگردان و دستیابی آن ها به اهداف آموزشی به دست آورد. روش های متنوعی برای ارزیابی سطح یادگیری شاگردان در کلاس درس وجود دارد، اما به طور کلی انواع روش های ارزشیابی دانش آموزان را می توان به سه دسته اصلی تقسیم بندی کرد. این دسته عبارتند از: ارزشیابی تشخیصی، ارزشیابی تکوینی (ارزشیابی مستمر)، ارزشیابی تراکمی.

کلیدواژه ها:

مبانی و اصول ، ارزشیابی ، دانش آموزان