الگوهای سازماندهی محتوای برنامه درسی دانش آموزان

تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی الگوهای سازماندهی محتوای برنامه درسی دانش آموزان پرداخته است. شناسایی و در نظر گرفتن نیازهای مختلف یادگیرندگان (شناختی، عاطفی و اجتماعی) می تواند تاثیرات معناداری بر طراحی و تنظیم محتوای درسی داشته باشد. تطبیق محتوای درسی با نیازهای فردی یادگیرندگان موجب افزایش انگیزه، رضایت و عملکرد تحصیلی آن ها می شود. این است که نیازهای عاطفی و اجتماعی نقش بیشتری در تاثیرگذاری بر رضایت از محتوای درسی دارند و نیازهای شناختی بیشترین اثر را بر انگیزه یادگیری دارند. در نتیجه، وقتی محتوای درسی بر اساس نیازهای شناختی و عاطفی یادگیرندگان تنظیم می شود، یادگیری بهینه تر و تعاملات کلاس افزایش می یابد. محتوای درسی به عنوان ابزار اصلی انتقال دانش و ارزش ها به نسل جوان، نقش بنیادینی در شکل دهی به فرهنگ و تربیت نسل تمدن ساز ایفا می کند. با توجه به نیازهای جامعه امروزی و تغییرات سریع در حوزه های فرهنگی و اجتماعی، محتوای درسی باید به گونه ای تدوین شود که علاوه بر انتقال دانش، به تقویت هویت ملی، مسئولیت پذیری اجتماعی، و ارزش های انسانی نیز بپردازد. محتوای درس دربرگیرنده نیازهای معین و خاصی از شاگردان است که معلم باید هنگام طراحی برنامه درسی و انتخاب روش تدریس در نظر داشته باشد. هدف های کلی تدریس را می توان به اهداف جزئی تجزیه کرد. در چنین حالتی فرد نه تنها می تواند به هدف کلی برسد، بلکه احتمالا می تواند به هدف های مختلف دیگر نیز دست یابد که این مطلب در تهیه برنامه درسی قابل توجه است.

کلیدواژه ها:

الگوهای سازماندهی ، محتوای برنامه درسی ، دانش آموزان