بررسی ارزشیابی فراگیران در نظام آموزش و پرورش

تحقیق انجام گرفته به شیوه مروری و با بررسی منابع کتابخانه ای و استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به بررسی ارزشیابی فراگیران در نظام آموزش و پرورش پرداخته است. آموزش و پرورش به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه هر جامعه، همواره در تلاش برای ارتقای کیفیت آموزشی خود بوده است. در این میان، سنجش و ارزشیابی به عنوان ابزاری مهم در جهت نیل به این هدف، نقشی اساسی ایفا می کند. سنجش و ارزشیابی، اطلاعات لازم را در خصوص میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، نقاط قوت و ضعف آنها و همچنین اثربخشی برنامه های آموزشی در اختیار معلمان، مدیران و برنامه ریزان آموزشی قرار می دهد. سنجش و ارزشیابی به دانش آموزان کمک می کند تا از میزان پیشرفت تحصیلی خود آگاه شده و نقاط قوت و ضعف خود را بشناسند. این امر، انگیزه و تلاش آنها را برای یادگیری بیشتر افزایش می دهد. سنجش و ارزشیابی به معلمان کمک می کند تا از میزان اثربخشی روش های تدریس خود آگاه شده و در صورت نیاز، آنها را اصلاح کنند. سنجش و ارزشیابی به برنامه ریزان آموزشی کمک می کند تا از نقاط قوت و ضعف برنامه های آموزشی خود آگاه شده و در جهت ارتقای کیفیت آنها گام بردارند. اهمیت و ضرورت ارزشیابی را در فرایند فعالیتهای آموزشی از دو دیدگاه میتوان مورد توجه قرار داد: انواع ارزشیابی: ۱- ارزشیابی تشخیصی ۲- ارزشیابی تکوینی ۳- ارزشیابی پایانی. ارزشیابی در جریان آموزش جاری است و علم به طور مرتب با آن درگیر است و ارزشیابی مستمر در طراحی برنامه درسی معلم جای خاصی دارد و معلم از همان ورود به کلاس شروع می کند و تا پایان درس ادامه دارد و دانش آموزان نقش اساسی دارند چون آنها در مراکز یادگیری قرار دارند و در فرآیند یادگیری خود سهیم هستند و توان خود ارزیابی و در آن تقویت می کند به دانش آموز اعتماد به نفس می بخشد و آموزش و ارزشیابی فرآیندهای درهم تنیده اند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی ، نظام آموزش و پرورش ، فراگیران