تاثیر نظام آموزش و پرورش در ارتقاء تفکر خلاق دانش آموزان

عده ای از مربیان و معلمان معتقدند که می خواهند با فعالیت های بی روح و تکرارهای بی معنی شاگردان را برای زندگی آماده کنند، راستی زندگی کجا است؟ حقیقت امر این است که زندگی جایی است که افراد در آنجا به تلاش و اندیشه می پردازند بنابر این، کلاس و محیط مدرسه جزء زندگی شاگرد است و هیچ نیازی نیست که برای جستجوی زندگی، کلاس و مدرسه را ترک کنیم. پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای با هدف تاثیر نظام آموزش و پرورش در ارتقاء تفکر خلاق دانش آموزان به تحریر درآمده است. تفکر و اندیشه نیز مستلزم تحقق شرایطی است. تنها با گفتن «فکر کنید» تفکر حاصل نخواهد شد. افراد جز در حالتی که با مسئله ای روبه رو می شوند به فکر کردن نمی پردازند. معلم باید عشق به اندیشیدن را در شاگردان تقویت کند و شیوه اندیشیدن را به آنان بیاموزد. واقعیت این است که اکثر معلمان از درگیر شدن فکری با شاگردان ترس دارند آنان کلاس های آرام و ساکتی را برای تدریس و کسب تجربه مطلوب تر تصور می کنند. یکی از مهمترین وظایف معلم باید بازسازی اندیشه شاگردان باشد. او باید قادر باشد که در روند فعالیت ها، باورها و اطلاعات گذشته و مورد قبول شاگردان را مورد سوال قرار دهد. در این حال شاگردان در برخورد با امری تازه در باورها و اطلاعات خود تجدید نظر کنند و آنها را دوباره بسازند تا از این راه وجود خود را به عنوان یک فرد تربیت شده تثبیت کنند.

کلیدواژه ها:

نظام آموزش و پرورش ، تفکر خلاق ، دانش آموزان