کاربرد روش تدریس بحث گروهی در نظام آموزش و پرورش

تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به کاربرد روش تدریس بحث گروهی در نظام آموزش و پرورش پرداخته است. روش تدریس بحث گروهی می تواند به طور قابل توجهی در تقویت مهارت های ارتباطی، تفکر انتقادی و حل مسئله دانش آموزان موثر باشد. این روش فرصت هایی برای تعامل و تبادل نظر بین دانش آموزان فراهم می کند و به آن ها اجازه می دهد تا دانش خود را به صورت عمیق تری درک کنند. با این حال، برای اجرای موفقیت آمیز این روش، نیاز به برنامه ریزی دقیق و مدیریت کلاس موثر است. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که روش تدریس بحث گروهی می تواند به عنوان یک ابزار موثر در بهبود فرآیند آموزش و یادگیری عمل کند، به شرط آنکه با دقت و توجه به نیازهای خاص دانش آموزان و محیط آموزشی اجرا شود. بحث گروهی به ایجاد همبستگی و اعتماد می انجامد. تفاوت نظر، نژاد، جنسیت و مشارکت باید مورد ارج گذاری قرار گیرد. هر نوع کار گروهی به پرورش مهارت های برقراری ارتباط میان فردی می انجامد. بحث گروهی به مطلع شدن افراد و سهیم کردن آنان در اطلاعات و تامل درباره افکار دیگران قبل از دستیابی به توافق جمعی درباره یک موضوع کمک می کند. بحث های گروهی جهت دوره دبستان و کودکان خردسال مناسب به نظر نمی رسد، اما هر چه سن و سال و تجربه شاگردان بیشتر باشد، نتایج بهتری از این بحث ها حاصل می گردد. در هر گروه باید فردی که از توانایی بیشتری برخوردار است، به عنوان سرگروه برگزیده شود، این فرد در عین حال باید مورد قبول تمام اعضای گروه باشد. در این طریق می توان موضوع درسی را به بخش های مختلف تقسیم نموده و هر موضوع را به گروهی خاص سپرد و پس از پایان کار از آنان خواست تا نتایج بررسی و گفتگوهای خود را به کلاس ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

نظام آموزش و پرورش ، روش تدریس ، دانش آموزان ، بحث گروهی ، مدرسه