کاربرد روش تدریس نمایشی در نظام آموزش و پرورش ایران

روش تدریس نمایشی، یک روش فعال تدریس است که در آن معلم با استفاده از نمایش عینی و عملی، مفاهیم و مهارت ها را به دانش آموزان آموزش می دهد. این روش به ویژه برای آموزش مفاهیم پیچیده و مهارت های عملی مناسب است و باعث افزایش جذابیت و درک بهتر مطالب درسی می شود. در این روش، معلم به جای توضیح صرف، یک نمایش را اجرا می کند و دانش آموزان از طریق مشاهده و درگیر شدن در این نمایش، مطالب را یاد می گیرند. تفاوت کلی روش تدریس نمایشی با دیگر روش های تدریس غیرمستقیم، در نحوه انتقال مفاهیم و میزان مشارکت دانش آموزان است. به طور مثال، اصلی ترین تفاوت روش تدریس نمایشی و ایفای نقش در میزان مشارکت دانش آموزان و هدف آموزش است. در روش نمایشی، معلم یا یک فرد به عنوان الگو عمل می کند و دانش آموزان بیشتر نقش تماشاگر را دارند، در حالی که در روش تدریس ایفای نقش، دانش آموزان خودشان وارد عمل می شوند و نقش های مختلف را بازی می کنند تا تجربه ی عملی کسب کنند. تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی کاربرد روش تدریس نمایشی در نظام آموزش و پرورش ایران پرداخته است.

کلیدواژه ها:

روش تدریس نمایشی ، نظام آموزش و پرورش ، دانش آموزان