بررسی رابطه بین ویژگی های شخصیتی با میزان تاب آوری مربیان امورتربیتی مدارس متوسطه ناحیه ۱ و ۲ زاهدان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ویژگی های شخصیتی با میزان تاب آوری مربیان امورتربیتی مدارس متوسطه ناحیه ۱ و ۲ زاهدان بود. روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر عبارت است از کلیه مربیان امورتربیتی مدارس متوسطه ناحیه ۱ و ۲ زاهدان با تعداد ۴۲۰ نفر که طبق جدول مورگان تعداد ۲۰۱ نفر با روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه ویژگی های شخصیتی مک کری و کاستا (۱۹۸۷) با ۶۰ سوال و پرسشنامه تاب آوری کونور دیویدسون (۲۰۰۳) با ۲۵ سوال و پایایی به ترتیب ۰/۸۴۹ و ۰/۸۸۱ می باشد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین ویژگی های شخصیتی با میزان تاب آوری مربیان امورتربیتی مدارس متوسطه ناحیه ۱ و ۲ زاهدان رابطه معناداری وجود داشت. همچنین نتایج آزمون رگرسیون گام به گام نشان داد که ۳۱ درصد از تغییرات تاب آوری توسط دو بعد وظیفه شناسی و توافق جویی قابل پیش بینی بود.

کلیدواژه ها:

ویژگی های شخصیتی ، مربیان امورتربیتی ، متوسطه ، زاهدان ، میزان تاب آوری