اثربخشی آموزش قصه درمانی بر مهارت های ارتباطی نوجوانان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش قصه درمانی بر مهارت های ارتباطی نوجوانان بود. این مطالعه با روش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان ۱۸–۱۳ سال شهر یزد بود که از میان آنان ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه مهارت های ارتباطی کوئین دام (۲۰۰۴) بود که شامل ۳۴ گویه است. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای بر اساس پروتکل قصه درمانی مرادیان و همکاران (۱۳۹۳) تحت مداخله قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد و قصه درمانی موجب بهبود مهارت های ارتباطی نوجوانان شده است. بر این اساس می توان نتیجه گرفت قصه درمانی رویکردی اثربخش برای ارتقای تعاملات بین فردی و بهبود مهارت های ارتباطی نوجوانان است و می تواند به عنوان یک مداخله کاربردی در محیط های آموزشی و مشاوره ای مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه درمانی ، مهارت های ارتباطی ، نوجوانان