تاثیر درمان مبتنی بر شفقت بر اضطراب اجتماعی دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم شهرستان بروجرد

پژوهش حاضر باهدف تاثیر درمان مبتنی بر شفقت بر اضطراب اجتماعی دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم شهرستان بروجرد انجام گرفت. روش پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و ازلحاظ روش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش حاضر را کلیه ی دانش آموزان دوره ی دوم متوسطه شهر بروجرد در سال ۱۴۰۱ تشکیل دادند. نمونه آماری شامل ۴۰ نفر از دانش آموزان شهر بروجرد بودند که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه ۲۰ نفر (۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی اضطراب اجتماعی لیبوویتز (۱۹۸۷) استفاده شد. شرکت کنندگان گروه آزمایش تحت ۸ جلسه درمان مبتنی بر شفقت (گیلبرت، ۲۰۱۰) را دریافت کردند. داده ها با روش تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS-۱۶ مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که درمان مبتنی بر شفقت منجر به کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان گروه آزمایش شده بود. براساس نتایج مطالعه حاضر می توان استدلال کرد که درمان مبتنی بر شفقت در کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان اثربخش است و می تواند به عنوان یک مداخله روان شناختی موثر در بهبود سلامت روان و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد با تقویت نگرش مهربانانه نسبت به خود، کاهش خودانتقادی و افزایش پذیرش هیجانات، زمینه را برای مدیریت بهتر موقعیت های اجتماعی فراهم می کند. بنابراین، بهره گیری از درمان مبتنی بر شفقت می تواند به عنوان راهکاری کارآمد در برنامه های مشاوره ای و آموزشی مدارس به منظور کاهش اضطراب اجتماعی و ارتقای عملکرد روانی اجتماعی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر شفقت ، اضطراب اجتماعی ، دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم