مبانی و دلالت های تربیتی در اندیشه مارتین هایدگر

اندیشه مارتین هایدگر فیلسوف پدیدارشناسی و هستی پژوه آلمانی از حیث پیامدهای تربیتی یکی از تاثیرگذارترین تفسیرهای قرن بیستم درباره وضعیت انسان امکان فهم و نسبت آدمی با جهان به شمار می رود. هایدگر اگرچه مستقیما نظریه تربیتی تدوین نکرد اما بنیان های هستی شناختی و انسان شناختی او ظرفیت گسترده ای برای تفسیر تربیت، یادگیری و بودن در جهان دارد. مقاله حاضر با تاکید بر مفاهیم محوری هایدگر همچون دازاین، اگزیستانس، فهم، پرتاب شدگی، گشودگی جهان مندی و اصالت نشان می دهد که چگونه می توان بر اساس این مفاهیم، مبانی و دلالت های تربیتی سازنده ای استخراج کرد. نتیجه نشان می دهد که تربیت از منظر هایدگری نه انتقال اطلاعات بلکه گشودن امکان های وجودی انسان، رها ساختن او از ابتذال، روزمرگی و هدایت وی به سوی زیست اصیل، پرسشگری بنیادین و فهم شاعرانه از جهان است.

کلیدواژه ها:

هایدگر ، تربیت ، دازاین ، اگزیستانسیالیسم ، اصالت ، فهم ، پدیدارشناسی