تاثیر آموزش خودمراقبتی بر سلامت روان کودکان دبستانی

سلامت روان کودکان دبستانی یکی از عوامل کلیدی در رشد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی آنان است. آموزش خودمراقبتی به عنوان یک استراتژی پیشگیرانه و توانمندساز، می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روان کودکان داشته باشد. این مقاله مروری به بررسی پژوهش های ملی و بین المللی پیرامون تاثیر آموزش خودمراقبتی بر سلامت روان کودکان دبستانی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که آموزش خودمراقبتی موجب کاهش اضطراب، افسردگی و استرس، افزایش تاب آوری، خودکارآمدی و مهارت های اجتماعی می شود. مداخلات مدرسه محور چندبعدی که شامل خانواده و معلمان نیز هستند، اثرات پایدارتری داشته و باعث تقویت مهارت های روانی–اجتماعی کودکان می شوند. پژوهش های داخلی نیز تایید کرده اند که آموزش خودمراقبتی در مدارس ایران می تواند به کاهش اضطراب و افسردگی دانش آموزان و ارتقای مهارت های مقابله ای آنان منجر شود. این مقاله بر اهمیت ادغام آموزش خودمراقبتی در برنامه های رسمی مدارس تاکید دارد و پیشنهادهایی برای اجرای موثر آن ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خودمراقبتی ، سلامت روان ، کودکان دبستانی ، مداخلات مدرسه محور ، مهارت های روانی–اجتماعی