بررسی تطبیقی روش های یادگیری دانش آموزان تیزهوش و عادی

تفاوت های فردی در یادگیری از مهم ترین موضوعات مورد توجه در نظام های آموزشی معاصر است. دانش آموزان از نظر توانایی های شناختی، سبک های یادگیری، سرعت پردازش اطلاعات و میزان خودتنظیمی با یکدیگر تفاوت دارند. در این میان، دانش آموزان تیزهوش به دلیل ویژگی های شناختی و فراشناختی خاص، از روش ها و راهبردهای یادگیری متفاوتی نسبت به دانش آموزان عادی استفاده می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیقی روش های یادگیری دانش آموزان تیزهوش و عادی و تبیین تفاوت های موجود میان این دو گروه است. پژوهش حاضر به روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، مقالات علمی، پایان نامه ها و پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد دانش آموزان تیزهوش بیشتر از راهبردهای یادگیری عمیق، خودتنظیم، فراشناختی و حل مسئله بهره می برند، در حالی که دانش آموزان عادی غالبا از روش های یادگیری سطحی، حفظ محور و وابسته به معلم استفاده می کنند. نتایج پژوهش بر ضرورت توجه به تفاوت های فردی و طراحی روش های آموزشی متناسب با ویژگی های یادگیری هر گروه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

روش های یادگیری ، دانش آموزان تیزهوش ، دانش آموزان عادی ، تفاوت های فردی ، یادگیری عمیق