نقش معلم در سلامت روان دانش آموزان در شرایط جنگ

شرایط جنگ و بحران های ناگهانی، تاثیرات عمیقی بر سلامت روان کودکان و نوجوانان بر جای می گذارد. دانش آموزان دوره ابتدایی به دلیل ویژگی های رشدی و وابستگی بیشتر به محیط اطراف، بیش از سایر گروه ها در معرض آسیب های روانی ناشی از جنگ قرار دارند. اضطراب، ترس، اختلالات خواب، مشکلات رفتاری، افت تحصیلی و انزوا از جمله پیامدهای شایع این شرایط هستند. در این میان، مدرسه و به طور خاص معلم، به عنوان یکی از معدود پایگاه های امن و باثبات برای کودکان در دوران بحران، نقش حیاتی ایفا می کند. این مقاله با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای، به بررسی نقش چندوجهی معلم در حفظ و ارتقاء سلامت روان دانش آموزان در شرایط جنگی می پردازد. در این راستا، ابتدا به تبیین آثار روانی جنگ بر کودکان دوره ابتدایی پرداخته شده، سپس نقش حمایتی معلم در کاهش اضطراب و ترس، تبدیل کلاس درس به فضایی امن، و راهبردهای آموزشی وی برای تقویت تاب آوری دانش آموزان مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. همچنین، ارتباط موثر معلم با خانواده ها در شرایط بحرانی، اهمیت فعالیت های گروهی، هنری و بازی، و ضرورت گفت وگو و بیان احساسات در کلاس درس از دیگر محورهای مورد توجه این مقاله است. در نهایت، راهکارهای عملیاتی برای معلمان در مواجهه با این چالش ها ارائه شده و پیشنهاداتی برای نظام آموزشی و پژوهش های آینده مطرح می گردد. هدف این پژوهش، افزایش آگاهی معلمان و مدیران آموزشی نسبت به اهمیت نقش معلم در سلامت روان دانش آموزان در شرایط جنگ و ارائه ی چارچوبی عملی برای حمایت از کودکان در این دوران دشوار است.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، دانش آموزان ابتدایی ، شرایط جنگ ، نقش معلم ، تاب آوری ، حمایت روانی اجتماعی