نقش واسطه ای تاب آوری در رابطه بین استرس شغلی و سلامت روان پرستاران

پرستاری یکی از پرتنش ترین حرفه های نظام سلامت محسوب می شود که کارکنان آن به طور مداوم در معرض فشارهای روانی، هیجانی و جسمانی قرار دارند. استرس شغلی بالا در پرستاران می تواند پیامدهای منفی متعددی برای سلامت روان، کیفیت مراقبت و رضایت شغلی به همراه داشته باشد. در این میان، تاب آوری به عنوان یک عامل روان شناختی محافظت کننده، نقش مهمی در کاهش اثرات منفی استرس شغلی ایفا می کند. یافته های پژوهشی نشان می دهد پرستارانی که از سطح بالاتری از تاب آوری برخوردارند، در مواجهه با فشارهای شغلی، سلامت روان بهتری را تجربه می کنند و کمتر دچار فرسودگی، اضطراب و افسردگی می شوند. تاب آوری می تواند به عنوان یک متغیر واسطه ای، شدت رابطه بین استرس شغلی و اختلالات روانی را کاهش دهد. بررسی مطالعات نشان می دهد تاب آوری از طریق افزایش مهارت های مقابله ای، تنظیم هیجانی و احساس کنترل، اثرات منفی استرس شغلی را تعدیل کرده و به ارتقای سلامت روان پرستاران کمک می کند. بنابراین، توجه به تقویت تاب آوری در محیط های درمانی می تواند نقش مهمی در بهبود بهزیستی روانی پرستاران داشته باشد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، سلامت روان ، تاب آوری ، نقش واسطه ای ، پرستاران