رابطه تاب آوری روان شناختی و فرسودگی شغلی در معلمان

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین تاب آوری روان شناختی و فرسودگی شغلی معلمان بود. روش پژوهش توصیفی–همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه معلمان یک منطقه آموزشی بود که تعداد ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ (MBI) استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین تاب آوری و فرسودگی شغلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بین تاب آوری و ابعاد فرسودگی شغلی شامل خستگی هیجانی و مسخ شخصیت رابطه منفی و معنادار و با احساس موفقیت فردی رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد. یافته های رگرسیون نشان داد تاب آوری قادر است ۴۲ درصد از واریانس فرسودگی شغلی را پیش بینی کند. بر اساس نتایج، تاب آوری می تواند نقش محافظتی مهمی در کاهش فشارهای شغلی و افزایش کارآمدی حرفه ای معلمان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، فرسودگی شغلی ، خستگی هیجانی ، مسخ شخصیت ، معلمان ، احساس موفقیت فردی