کاهش استرس و وابستگی عاطفی دانش آموز پایه اول به مادر و افزایش استقلال در مدرسه

وابستگی عاطفی بیش از حد برخی دانش آموزان به والدین، به ویژه مادر، یکی از چالش های رایج در سال های ابتدایی تحصیل است که می تواند موجب اضطراب، بی قراری و اختلال در روند یادگیری شود. این پژوهش با هدف کاهش وابستگی دانش آموزان به مادر و افزایش استقلال وی در حضور در مدرسه انجام می شود. در ابتدای سال تحصیلی، دانش آموز به دلیل اضطراب شدید تنها در صورتی حاضر به حضور در مدرسه می شود که مادرش او را همراهی کند. با بهره گیری از راهکارهایی مانند همکاری مستمر اولیا و مدرسه، ایجاد فضای امن عاطفی، تشویق تدریجی، گفت وگوهای حمایتی و تقویت اعتمادبه نفس، به تدریج وابستگی کاهش می یابد و دانش آموز می تواند به صورت مستقل و بدون همراهی مادر در مدرسه حاضر شود. نتایج این تحقیق نشان داد که حمایت عاطفی هدفمند و هماهنگی میان خانه و مدرسه نقش موثری در کاهش اضطراب جدایی و افزایش استقلال دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

استرس ، کودک ، والدین ، وابستگی