بررسی رابطه مداخلات طرحواره درمانی در بهبود سلامت روان آسیب دیدگان جنگ تحمیلی سوم

جنگ و پیامدهای روان شناختی آن می تواند زمینه ساز بروز مشکلات جدی در سلامت روان آسیب دیدگان شود و به شکل گیری طرحواره های ناسازگار اولیه، اختلال در تنظیم هیجان، اضطراب، افسردگی و نشانه های پس از سانحه بینجامد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مداخلات طرحواره درمانی در بهبود سلامت روان آسیب دیدگان جنگ تحمیلی سوم انجام شد. طرحواره درمانی به عنوان رویکردی تلفیقی و مبتنی بر اصلاح الگوهای شناختی-هیجانی، با تمرکز بر نیازهای هیجانی برآورده نشده و بازسازی طرحواره های ناکارآمد، می تواند به کاهش آسیب های روان شناختی و ارتقای سازگاری فردی و اجتماعی کمک کند. نتایج بررسی ها نشان داد که این مداخله از طریق کاهش شدت طرحواره های ناسازگار، بهبود تنظیم هیجان، افزایش خودآگاهی و ایجاد تجربه ی عاطفی اصلاح کننده، موجب ارتقای مولفه های سلامت روان در این گروه می شود. بر این اساس، طرحواره درمانی می تواند به عنوان یک رویکرد موثر و پایدار در برنامه های مداخله ای و توانبخشی روان شناختی آسیب دیدگان جنگ مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، سلامت روان ، آسیب دیدگان جنگ ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، تنظیم هیجان