تاثیر شایستگی های هیجانی–اجتماعی معلمان بر انگیزش تحصیلی و درگیری تحصیلی دانش آموزان

رابطه معلم–دانش آموز یکی از کانونی ترین مولفه های موثر بر کیفیت یادگیری و پیامدهای تحصیلی است. در دهه های اخیر، توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت و روان شناسی تربیتی به نقش شایستگی های هیجانی–اجتماعی معلمان در ارتقای انگیزش تحصیلی و درگیری تحصیلی دانش آموزان به طور چشمگیری افزایش یافته است. هدف مقاله حاضر، مرور نظام مند کیفی مطالعات داخلی و بین المللی پیرامون نقش شایستگی های هیجانی–اجتماعی معلمان (شامل خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، همدلی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه) بر انگیزش تحصیلی و ابعاد مختلف درگیری تحصیلی دانش آموزان (رفتاری، هیجانی و شناختی) است. بدین منظور، مقالات منتشرشده در پایگاه های معتبر علمی در بازه زمانی اخیر مورد بررسی و تحلیل مضمون قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که شایستگی های هیجانی–اجتماعی معلمان از طریق ایجاد اقلیم حمایتی کلاس، تقویت احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه، ارتقای خودکارآمدی تحصیلی و کاهش هیجانات منفی مرتبط با یادگیری، به صورت معناداری انگیزش درونی و درگیری تحصیلی را افزایش می دهد. نتایج، ضرورت سرمایه گذاری نظام های آموزشی بر آموزش و توانمندسازی هیجانی–اجتماعی معلمان را به عنوان راهبردی بنیادین برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

شایستگی های هیجانی–اجتماعی معلمان ، انگیزش تحصیلی ، درگیری تحصیلی ، اقلیم کلاس ، روان شناسی تربیتی