تاثیر آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی به معلمان بر بهبود تعاملات کلاسی و ارتقای اقلیم روان شناختی کلاس

آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی یکی از راهبردهای نوین در توسعه مهارت های هیجانی، تنظیم هیجان و حضور ذهن در محیط های آموزشی است که می تواند بر عملکرد حرفه ای معلمان و کیفیت تعاملات کلاسی اثرگذار باشد. هدف این مقاله مروری، بررسی ادبیات علمی مرتبط با تاثیر آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی برای معلمان بر بهبود تعاملات کلاسی و ارتقای اقلیم روان شناختی کلاس است. بر اساس مطالعات بین المللی، آموزش ذهن آگاهی باعث افزایش مهارت های تنظیم هیجان، خودآگاهی و خودکارآمدی معلمان می شود و از این طریق کیفیت روابط معلم–دانش آموز، مشارکت دانش آموزان، فضای حمایتی کلاس و تجربه زیسته آموزشی را بهبود می بخشد. یافته ها همچنین نشان می دهد که ذهن آگاهی می تواند موجب کاهش نشانه های فرسودگی، استرس شغلی و هیجانات منفی در معلمان شود و از این طریق شرایط روان شناختی کلاس را مثبت تر سازد. این مرور، مبنای نظری و کاربردی مهمی برای طراحی برنامه های توسعه حرفه ای معلمان و ارتقای سلامت روان در محیط های آموزشی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، آموزش معلمان ، تعاملات کلاسی ، اقلیم روان شناختی ، تنظیم هیجان