نقش صمیمیت زوجین و همدلی عاطفی در تبیین کیفیت رابطه زناشویی یک مدل پیش بینی چندمتغیره در مراجعین مراکز بهداشت شرق استان گلستان

زمینه و هدف: کیفیت رابطه زناشویی پدیده ای چندعاملی است که از تعامل سازه های روان شناختی متعدد شکل می گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش توامان صمیمیت زوجین و همدلی عاطفی در پیش بینی کیفیت رابطه زناشویی و تعیین سهم نسبی هر یک انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری کلیه مراجعین مراکز بهداشت شرق استان گلستان در سال ۱۴۰۴ بود با استفاده از فرمول کوکران و نمونه گیری تصادفی ساده ۳۵۴ (۵۳ مرد، ۴۷ زن) انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه صمیمیت زوجین و وندن بروک و هانسبرتمن (۱۹۹۵)، پرسشنامه همدلی عاطفی مهرابیان و اپستین (۱۹۷۲) و پرسشنامه کیفیت زندگی زناشویی باسبی و همکاران (۱۹۹۵) بود. داده ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در SPSS ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها هر دو متغیر پیش بین رابطه معنادار با کیفیت رابطه زناشویی داشتند (p < ۰.۰۰۱). در مدل رگرسیون چندگانه، صمیمیت زوجین (P = ۰.۹۹۴) و همدلی عاطفی (P = ۰.۵۸۵) با هم ۹۸.۸% از واریانس کیفیت رابطه زناشویی را تبیین کردند (R۲ = ۰.۹۸۸, F = ۱۴۲۹.۴, p < ۰.۰۰۱). صمیمیت زوجین پیش بینی کننده قوی تری نسبت به همدلی عاطفی بود. نتیجه گیری ترکیب صمیمیت و همدلی عاطفی مدل پیش بینی نیرومندی برای کیفیت رابطه زناشویی فراهم می کند. این یافته ها ضرورت طراحی مداخلات یکپارچه ای را که هم صمیمیت و هم همدلی را هدف قرار می دهند تایید می کنند.

کلیدواژه ها:

صمیمیت زوجین ، همدلی عاطفی ، کیفیت رابطه زناشویی ، رگرسیون چندگانه ، بهداشت خانواده