نقش سرمایه روانشناختی و صفات شخصیتی در رشد پس آسیبی افراد دچار شکست عاطفی

در این پژوهش به بررسی نقش سرمایه روان شناختی و صفات شخصیتی بر روی رشد پس آسیب عاطفی در افراد دارای شکست عاطفی پرداخته شد. این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش میدانی یعنی انتشار پرسشنامه در بین اعضای حجم نمونه صورت گرفته است. نتایج این بررسی نشان داده است که بین تمامی بعدهای سرمایه روانشناختی با رشد پس آسیبی عاطفی در افرادی که دچار شکست عاطفی داشته اند رابطه معکوس وجود داشته و با توجه به اینکه سطح معنی داری برای هر چهار شاخص کمتر از ۰/۰۵ می باشد لذا این رابطه به صورت معکوس و معنادار می باشد بدین صورت که با افزایش ابعاد سرمایه های روان شناختی در بین افراد دارای شکست عاطفی رشد پس آسیبی عاطفی روند نزولی خواهد داشت و از بین این چهار متغیر متغیر امید بیشترین میزان همبستگی با رشد پس آسیبی عاطفی را دار می باشد همچنین نتایج نشان داده است که تمامی خرده مقیاس های صفات شخصیتی با رشد پس آسیبی عاطفی رابطه معکوس دارند و با توجه به اینکه سطح معنی داری برای تمامی متغیرهای کمتر از ۰/۰۵ می باشد لذا این رابطه معنادار می باشد، بنابراین می توان گفت که با بهبود صفات شخصیتی و پرورش ابعاد آن در بین افراد دارای شکست عاطفی رشد پس آسیبی عاطفی روند نزولی پیدا می کند و در نهایت نتایج ارائه شده در آزمون رگرسیون چند مرحله ای نشان داده که مولفه ی سرمایه روان شناختی در پیش بینی رشد پس آسیب عاطفی به تنهایی ۷/۲ درصد تاثیر داشته است. همچنین در مرحله دوم رگرسیون چند متغیره مقدار R۲ برابر با ۹ درصد بوده است و این بدین معنی است که مولفه های سرمایه روانشناختی و صفات شخصیتی به صورت مشترک ۹ درصد از رشد پس آسیبی عاطفی را پیش بینی می کنند و با توجه به اینکه در هر دو گاه مقدار F محاسبه شده در سطح ۰/۰۰۱ معنی داری بوده است، بنابراین مدل رگرسیون خطی معنادار بوده و در نتیجه می توان گفت که مولفه های صفات شخصیتی و سرمایه روانشناختی با رشد آسیب عاطفی رابطه خطی معناداری دارند.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی ، صفات شخصیتی ، پس آسیبی ، شکست عاطفی