بررسی نقش هوش مصنوعی در ابتکار در مدیریت کلاس درس معلمان آموزش ابتدایی شهرستان بهارستان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی بر مدیریت کلاس درس در مقطع ابتدایی است. این مطالعه با رویکرد شبه تجربی و با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان و دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی در دو منطقه آموزشی کشور بود که از میان آنها ۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته مدیریت کلاس بود که مولفه هایی نظیر نظم کلاسی، تعامل معلم و دانش آموز، مشارکت فعال و تمرکز یادگیری را مورد سنجش قرار می داد. گروه آزمایش طی دوره ای مشخص با ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی از قبیل دستیارهای آموزشی هوشمند، تابلوهای تعاملی و سامانه های تطبیقی آموزش دیدند؛ در حالی که گروه کنترل مطابق شیوه های سنتی تدریس شدند. یافته های حاصل از تحلیل های توصیفی و آزمون t مستقل نشان داد که استفاده از فناوری های هوش تاثیر معناداری بر ارتقای مولفه های مدیریت کلاس دارد و گروه آزمایش در تمامی شاخص ها عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشته است. نتایج همچنین حاکی از آن است که فناوری های هوش مصنوعی با ارائه بازخورد آنی، تقویت تعامل و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان زمینه مدیریت اثربخش تر کلاس را فراهم می کنند. با این حال چالش هایی همچون ضعف زیرساخت ها، نا آشنایی معلمان، مقاومت فرهنگی و دغدغه های اخلاقی شناسایی شد. این پژوهش ضمن تاکید بر نقش کلیدی معلمان بر ضرورت سیاست گذاری هدفمند و فراهم سازی زیرساخت های لازم برای بهره گیری اثربخش از فناوری های هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس درس ، آموزش ابتدایی ، تعامل معلم و دانش آموز ، فناوری های آموزشی