اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر روی اختلالات تنظیم هیجانی بررسی تاب آوری و نگرش های ناکارآمد

مطالعه کنونی با هدف ارزیابی میزان تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر اختلالات تنظیم هیجانی، تاب آوری و نگرش های ناکارآمد انجام گرفته است. این تحقیق از لحاظ هدف در دسته پژوهش های کاربردی قرار دارد و روش اجرای آن نیمه آزمایشی بر پایه طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه آماری مطالعه را تمامی افراد حاضر در دوره های آموزش مهارت های زندگی طی سال ۱۴۰۵ تشکیل داده اند. برای نمونه گیری تعداد ۳۰ نفر برگزیده شدند و با استفاده از روش تصادفی ساده در دو دسته مجزا قرار گرفتند که ۱۵ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۱۵ نفر به عنوان گروه کنترل تعیین شدند. داده های مورد نیاز از طریق شیوه تلفیقی میدانی و کتابخانه ای گردآوری شد. ابزارهای اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه اختلالات تنظیم هیجانی، پرسشنامه تاب آوری و پرسشنامه نگرش های ناکارآمد بودند. ابزارهای یاد شده از روایی محتوایی (اعتبار صوری) مطلوبی برخوردار بودند. افزون بر این میزان پایایی بر اساس آزمون آلفای کرونباخ برای پرسشنامه اختلالات تنظیم هیجانی ۰.۸۱ و برای پرسشنامه تاب آوری ۰.۸۰ و پرسشنامه نگرش های ناکارآمد نیز ۰.۸۰ محاسبه گردید. به منظور بررسی فرضیه های پژوهش و با در نظر گرفتن توزیع طبیعی داده ها، اساس آزمون سنجش نرمالیته KS از آزمون های آماری پارامتری T زوجی و T گروه های مستقل بهره گیری شد. یافته های نهایی نشان داد که آموزش مهارت های زندگی بر اختلالات تنظیم هیجانی، تاب آوری و نگرش های ناکارآمد تاثیر مثبت و معناداری می گذارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، اختلالات تنظیم هیجانی ، تاب آوری ، نگرش های ناکارآمد